Interview met Gianfranco Bortolotti

Breaking News Alert

//www.youtube.com/watch?v=bWVPKCANMwI&modestbranding=1&rel=0&ytp-pause-overlay=0

Interview met Gianfranco Bortolotti

Toen Rich TVX News Network het wereldexclusieve interview met Gianfranco Bortolotti afnam, hadden we niet kunnen anticiperen op de diepgaande impact die het zou hebben op mensen wereldwijd. De betekenis van dit interview kan niet worden onderschat, aangezien het brede aandacht en erkenning kreeg, zelfs een plek op Wikipedia als een opmerkelijke referentie. Het is inmiddels enkele decennia geleden dat we de Media Records-familie bezochten, waar we het genoegen hadden tijd door te brengen met Filippo Pardini en Diego Leoni in Italië. Die momenten blijven ons bij als werkelijk onvergetelijk. Met een diep gevoel van doelgerichtheid hebben we besloten het wereldexclusieve interview met Gianfranco Bortolotti bij te werken en toegankelijk te maken, zodat het beschikbaar is voor een nieuwe generatie artiesten. We erkennen de tijdloze betekenis ervan en geloven dat dit interview waardevolle inzichten en inspiratie biedt die ook vandaag de dag en in de toekomst relevant kunnen blijven voor artiesten.

De Man Achter de Italiaanse Dance Muziek Revolutie

De revolutie begon op de typische manier van revoluties – stil en onopvallend. In de geschiedenis van de muziekproductie in Italië staat Gianfranco Bortolotti alleen. Begonnen vanuit het niets, met zijn eerste project genaamd Cappella in 1987, introduceerde hij gerenommeerde artiesten zoals Gigi D’Agostino, 49ers (wiens “Touch Me” de top van de Amerikaanse Billboard Hot Dance Club Play-hitlijst bereikte), Mauro Picotto, Fargetta, Club House Feat. Carl, East Side Beat, Anticappella, Mario Più, Antico, Clock, RAF, en vele anderen. Zijn fenomenale succes hervormde de Italiaanse muziekindustrie. Terwijl velen Gianfranco Bortolotti beschouwen als de peetvader en goeroe van de Italiaanse dancemuziek, vangen deze titels slechts gedeeltelijk zijn prestaties. Hij is een van de pioniers van elektronische dancemuziek. Gedurende drie decennia overschreed Gianfranco Bortolotti de internationale muziekmarkt, waarbij hij voortdurend de ene verbazingwekkende hit na de andere afleverde. Deze prestatie werd door muziekexecutives, A&R-personeel en zelfs critici als onmogelijk beschouwd, vooral voor iemand uit Italië. Het is altijd riskant om te generaliseren over een land dat zo divers is als Italië, maar door zijn onvermoeibare en opmerkelijke prestaties verwierf Gianfranco Bortolotti een mysterieuze aura, waardoor hij tot een buitengewone status werd verheven.

Van Italië naar Internationale Sterrenstatus

Dit interview met Gianfranco Bortolotti heeft als doel de mysterieuze figuur achter een van de meest succesvolle muziekproducenten en labelhouders ter wereld in het licht te stellen. Ongetwijfeld is Gianfranco Bortolotti de meest succesvolle en invloedrijke muziekproducent van Italië. Hij is niet alleen de oprichter van Media Records en Media Studios, maar heeft ook een sleutelrol gespeeld bij het opzetten van internationaal gerenommeerde labels zoals Heartbeat, BXR, UMM, Noise Maker, EDMedia en Italo. Zijn project Cappella kwam naar voren als een van Europa's meest triomfantelijke muziekacts van zijn tijd, die miljoenen platen verkocht in de vroege jaren van hun carrière en verschillende superhit singles uitbracht. Hun staat van dienst was veelbelovend vanaf het begin. Na het succes van hun hit “U Got 2 Know” kreeg Cappella internationale erkenning met de release van “U Got 2 Let the Music” in 1993. Het nummer behaalde enorm succes in meerdere landen, waaronder het VK, waar het nummer 2 bereikte op de singleslijst. Het werd een van de bestverkochte nummers van het jaar in het Verenigd Koninkrijk.

Het Onthullen van de Enigma

De invloed van Gianfranco Bortolotti is diep verankerd in de muziekcultuur van vandaag. Zijn aanwezigheid is dagelijks voelbaar op de radio met Gigi D’Agostino’s “L’Amour Toujours (I’ll Fly with You).” Gigi D’Agostino’s remake van Nik Kershaw’s “The Riddle” verkocht 1.000.000 exemplaren in Duitsland en 200.000 exemplaren in Frankrijk alleen. De betekenis van deze prestatie ligt niet alleen in het commerciële succes, maar ook in de wortels van een oprechte passie voor clubmuziek. Bortolotti’s genialiteit kwam voornamelijk voort uit zijn karakter, gedreven door zijn onvermoeibare passie en discipline. Gianfranco Bortolotti is de man wiens naam op ieders lippen ligt, maar wiens ware essentie in mysterie gehuld blijft. Hij is alomtegenwoordig, een grotere-dan-het-leven muziekmagnaat die tientallen jaren heeft besteed aan het opbouwen van zijn imperium, te beginnen met een klein labelbedrijf in Italië en het omvormen tot een internationale muziek- en mediagigant. Dit is het verhaal van de man die meer dan drie decennia een diepgaande invloed heeft uitgeoefend op de wereldwijde muziekindustrie, de internationale muzieklandschap vormgevend en hervormend door zijn producties. In dit interview gingen we in gesprek met Gianfranco Bortolotti om zijn wereldwijde visie voor Media Records, zijn talrijke samenwerkingen en zijn gedachten over de evoluerende elektronische dancemuziekscene te verkennen.
Exclusief Interview

Hoe ben je begonnen in de muziekindustrie?

Gianfranco Bortolotti: Ik was een universiteitsstudent en ik was te laat met mijn examens, ik was voortdurend blut. Ik ontmoette een DJ en hij vroeg me om wat geld (een paar honderd dollar) bij te dragen voor een Italo Disco. Het was 1985, en met een andere groep DJ's had ik al een paar nummers geproduceerd in 1983 en 1984. Twee mislukkingen. Maar mijn passie brandde van binnen. En ik had geen kans om mijn vaardigheden te tonen, omdat ik betrokken was vanwege mijn public relations vaardigheden, niet vanwege mijn artistiek talent. Uiteraard was ik geen DJ en geen muzikant, gewoon een student economie. In 1985 was het weer een mislukking. Ik werd uitgebuit omdat ik goed kon praten; maar in de studio luisterde niemand naar me. Dus besloot ik alleen verder te gaan, en mijn vrienden maakten grappen over me. Echter, met mijn allereerste product (iedereen was vaardiger dan ik in elke studio, iedereen probeerde me in een hoek te duwen, maar ik was populair vanwege mijn PR-vaardigheden, en zo slaagde ik erin te krijgen wat ik wilde). Ik kon zelfs mijn eerste auto kopen. Ik bleef produceren totdat ik mijn eerste opnamestudio had; ik had ontwerpskills, dus ik ontwierp het helemaal zelf. Later werd het een werkstationmodel; met housemuziek werd het over de hele wereld overgenomen door nieuwe DJ-producers, nieuwe professionals in een nieuwe benadering van muziek: met samplers.

Wat was je eerste kennismaking met clubmuziek?

Gianfranco Bortolotti: Ik was op vakantie in de VS: New York, Miami en natuurlijk Las Vegas en met de auto naar Los Angeles tot San Francisco en Hawaii. Ik kwam binnen bij Tower Records op 4th & Broadway, en ik hoorde “Pump up the Volume”. Het was een openbaring, een platonische erkenning, dit geluid zat al in mijn DNA. Ik hield ervan van binnenuit, het was wat ik wilde, ik moest dat doen om me goed te voelen. Het was geen zakelijke kans. Dat werd het pas veel later. In die tijd was die muziek de basis van mijn geluk. Dit was talent, het was mijn moeder. Toen ik een kind was, stuurde ze me naar buiten om platen van het Festival di Sanremo (het bekendste Italiaanse festival) te kopen in een enorme winkel vlakbij ons huis. Er stonden duizenden kleurrijke platen op de planken. Ik was helemaal vrij om de beste platen van het Festival voor mama te kiezen, die ze gelukkig zou zingen. We waren niet rijk, maar we waren gelukkig dankzij haar. Ik was 6 en had geen idee dat ik een A&R was. Luisteren naar dat nummer in Tower Records was als teruggaan naar goede en gelukkige tijden. Ik ging naar binnen, kocht het en zei tegen het meisje dat bij me was: “Ik ga terug naar Italië, ik kan de reis niet voortzetten, ik wil deze muziek maken”. De dag erna was ik in een studio in Brescia met een DJ-vriend en een muzikant. Media Records werd opgericht en een paar maanden later werd mijn eerste echte clubplaat, Bauhaus van Cappella, uitgebracht.

Was er iemand in het bijzonder die je echt beïnvloed heeft?

Gianfranco Bortolotti: Ja. Ik was gefascineerd door Stock, Aitken en Waterman. Vooral hun productiecontinuïteit, hun kwaliteit. Het was een saga en de magie rond hun namen, hun 3 studio's (als ik het me goed herinner), de artiesten die ze produceerden. Dit was mijn onontkoombare invloed. In de jaren '80 werd elke producer door hen beïnvloed. Ze creëerden een geweldige succesmachine. Toen ik housemuziek hoorde, dacht ik dat dit de juiste kans kon zijn om de basis te leggen voor een nieuw avontuur, geïnspireerd door hen. Ik stelde me voor dat een nieuw opkomend genre hen zou overschaduwen, en niet alleen hen, maar de hele danswereld. Weinig mensen wisten of produceerden het. Er waren veel twijfels over housemuziekproductie vanwege de “illegale” manier om oude nummers uit de jaren '70 te sampelen. De meeste mensen dachten dat het een kortstondig genre was. Ik was geïnspireerd door die drie legendes, ik was bijna roekeloos. Ik investeerde al mijn geld om 3 studio's te bouwen, zoals zij deden. Ik moest ook op mijn geld letten, met de eerste 8-bits Akai sampler machines, in plaats van de dure Studer en Revox instrumenten, en live mixen. Sommige accessoires en de studio's waren klaar. Ik voelde me Pete Waterman, ik voelde me onoverwinnelijk, ik verkocht platen in een indrukwekkend tempo in die tijd in Italië, maar niemand zou het zelfs maar proberen. Jarenlang waren wij de enigen, en niet alleen in Italië. In Europa geloofde niemand in housemuziek, er was een onverwachte ruimte in de hitlijsten en niemand vulde die in (ik had tot 5 platen in dezelfde week in de UK top 75, en in die tijd was dit de toplijst in Europa). Platenmaatschappijen betaalden enorme bedragen om licenties van mijn platen te krijgen en, dit was een verrassing: op een dag belde Chris Blackwell me, met de vraag naar de licentie van “Touch Me” van de 49ers. Hij publiceerde het op 4th Broadway, en het was mijn eerste nummer 1 in de VS. Zo gaat het leven.

Breaking News Alert

Hoe was de clubscene in Italië toen je begon?

Gianfranco Bortolotti: De clubscene in Italië was niet erg goed. Enorme discotheken waren trendy, tot 10.000 mensen per stuk. DJ's stonden nog maar aan het begin. Niemand sprak over producties, laat staan labels voor DJ's. Ik herinner me dat het verrassend was om door een DJ gevraagd te worden om een eerste plaat te maken. Het begon niet goed, maar met de explosie van housemuziek werd alles heel duidelijk. Zoals ik al zei, was ik waarschijnlijk een van de eersten ter wereld die investeerde in nieuwe generatie studio's en DJ-producers. Housemuziek had de clubs omhooggestuwd, ze werden de plek om een nieuwe levensstijl te delen, niet alleen een plek om te dansen. We hebben het eerste label opgezet voor DJ-producties, de DJ was de artiest. Het was 1990, we begonnen met een groep vrienden die house-DJ's waren: Heartbeat. Claudio Coccoluto, Ralf, Gemolotto zijn de bekendste, maar allemaal speelden ze housemuziek, ze waren allemaal professionals, ze werken nog steeds en hebben een reputatie opgebouwd voor hun muziekstijl en levensstijl. We delen nog steeds grote projecten met hen, zoals de herlancering van Heartbeat. Clubs waren vol, platen verkochten als warme broodjes. Dankzij ons artistieke en industriële werk hadden we 16 studio's in Italië en 2 in Londen (deze voor de artiesten die deze locatie handiger vonden), housemuziek en later techno-trance waren zo populair, was het de beste tijd van mijn leven, of misschien niet? Zou ik een nog betere tijd hebben gehad enkele jaren later?

Had je een duidelijke richting in gedachten?

Gianfranco Bortolotti: Aan het begin, toen ik nog niet alleen werkte, wilde ik gewoon succesvol zijn en geld verdienen, mijn prioriteit als blut student was puur overleven, mijn familie was niet rijk en ik kon niet op hen rekenen voor geld. De universiteit, vrienden, clubs en meisjes kosten geld, ik moest met iets komen en dit was de juiste kans. Toen hoorde ik housemuziek en begreep ik dat dit mijn werk was. Ik begreep dat ik gemaakt was voor deze nieuwe innovatie, voor de verandering, om de referenties van mijn wereld te veranderen. Het was de enige richting die ik onvermoeibaar en zonder twijfel volgde. Produceren, lanceren, promotie, nieuwe trends, nieuwe geluiden, nieuwe artiesten en nieuwe modellen voor deze wereld opbouwen. Zo zijn we leiders geworden. We pasten nieuwe technologieën toe op nieuwe opkomende trends in elk opkomend muziekgenre, onvermoeibaar, met investeringen tot 100% van onze inkomsten. We waren altijd vooruitstrevend op het gebied van muziek en technologie. Met zoveel studio's konden we het ons veroorloven om wat ruimte te gebruiken om nieuwe trends te experimenteren, terwijl anderen de mainstream produceerden. Het was onze R&D-afdeling.

Is sampling vandaag de dag nog relevant?

Gianfranco Bortolotti: Sampling was de nieuwe manier om muziek te maken. Zoals ik ook al eerder zei, de rechtbanken die mij onder de loep namen voor mijn “onbevooroordeelde” manier om muziek te maken… Maar de samples hadden de manier om muziek te maken onomkeerbaar vernieuwd. We kunnen de vooruitgang van technologie niet tegenhouden, we moeten het temmen, gebruiken en nieuwe gedeelde regels creëren. Ik blijk altijd gelijk te hebben, sampling was de nieuwe manier van componeren. Dat gezegd hebbende, niet al mijn platen waren gesampled of hadden significante sampling, de ideale dosering is nog steeds een persoonlijke keuze. Ik heb een hekel aan de meeste bootlegs die nu uitkomen. Creatief gebruikte sampling kan een nummer verbeteren, net als zout of suiker, maar, willekeurig gebruikt, wordt het onverteerbaar voedsel.

Breaking News Alert

Hoe kies je vol vertrouwen het juiste nummer?

Gianfranco Bortolotti: Zoals ik eerder uitlegde, dit is een mix van natuurlijk talent en het resultaat van discipline en de verantwoordelijkheid die mijn moeder me gaf toen ik een klein kind was. Discipline en focus zijn de formule voor succes. Natuurlijk zijn er veel natuurlijke talenten. Maar ook voor degenen die er geen hebben, is de obsessieve herhaling (onvermoeibaar) die alleen passie kan ondersteunen, constante focus (veel mensen denken dat ze die hebben) die alleen kinderen of sterk gemotiveerde individuen hebben, die op de hersenen hebben ingewerkt, waardoor de voorwaarden voor een miraculeus progressief verbeteringsproces zijn gecreëerd. Dit is mijn formule voor succes: R = D x F x T. R betekent resultaat dat ook kan worden vervangen door het woord liefde. L (synoniem voor alles) is het product van Discipline en Focus, ondersteund door het oorspronkelijke Talent. Let op dat als je D of F vervangt door 0, zelfs als je zo getalenteerd bent, je het niet zult maken. Er is echter altijd hoop. Sommige vrienden in deze sector hebben helaas 0 in hun Talent-box en ze werken toch.

Was het nummer ‘Sounds Like A Melody’ van Alphaville de inspiratie voor de beroemde tune ‘U Got 2 Let the Music’ van Cappella?

Gianfranco Bortolotti: Ja, dat was het. We deelden ook het recht erop. Het oorspronkelijke idee was van een DJ uit mijn eigen stad Brescia, hij bracht de plaat uit op zijn eigen label dat 6 maanden later failliet ging. Ik kocht zijn label en zijn catalogus om hem te helpen. Ik was op zoek naar de opvolger van “U Got 2 Know”, en ik vond dit nummer in zijn catalogus, het was te haastig gemaakt. Ik bracht het naar mijn studio's. We hebben er veel aan gewerkt, maar uiteindelijk werd het een echt meesterwerk. Een van de best verkochte platen van Media Record die ik ooit heb geproduceerd.

Wat zijn de belangrijkste uitdagingen waarmee muzieklabels vandaag de dag worden geconfronteerd door ontwikkelingen in de afgelopen tien of twee decennia?

Gianfranco Bortolotti: Internet natuurlijk. De Peer to Peer-technologie waarvan Napster en e-Mule de pioniers waren. Eerlijk gezegd, niet alleen in termen van de muziekindustrie, maar in het algemeen in de handelssector, is de tussenpersoon dood. Vandaag de dag zijn we getuige van deze beproeving. God is dood voor Nietzsche: het platenlabel is dood voor mij. Welnu, platenmaatschappijen waren al dood in 1996, toen ik Musicgel oprichtte, de eerste geautomatiseerde website ter wereld (gebaseerd op de technologie van die tijd) om mp3's te downloaden, streaming via de telefoon, mp3's downloaden om producenten tracks te beluisteren of mp3's op een computer te mixen. Het platenlabel was gewoon een tussenpersoon tussen de artiest en het publiek. Het was een uitvinding, een suggestie die aan het begin van de jaren '900 een industriële onderneming werd, die nu verouderd is, aangezien nieuwe technologieën iedereen de mogelijkheid bieden om te vinden wat ze zoeken, praktisch over de hele wereld, van producten tot professionals, van klanten tot fans. Binnenkort zullen platforms van welke aard dan ook, met of zonder bots en ondersteund door kunstmatige intelligentie, elke professional in deze sector vervangen. In de muziek gebeurt dit al, denk maar aan YouTube of Spotify, maar ook Firstplanet dat over een paar weken online zal zijn en duizenden tracks per maand verwerkt; in het verleden werden deze tracks afgewezen en werden ze oceanen van producten, in de meeste gevallen nutteloos, waar iedereen kan vinden wat ze zoeken. De uitdaging is de focus, de waardecreatie van de artiest en zijn/haar product. In een ruimte die breder is dan ooit, is de nieuwe uitdaging voor artiesten hoe ze opvallen. Er zullen nieuwe beroepen zijn, nieuwe vormen van tussenpersonen, veel meer gespecialiseerd en bekwaam, maar ik stop hier of ik zou een voordeel geven aan “dove” operators die van het oude systeem hebben geleefd, die goedbedoelende jonge mensen hebben bestolen, opscheppend over projecten die niet van hen waren, en de basis leggend voor een systeem zonder egoïsme en grove persoonlijke rollen die b2b-relaties in de muziekindustrie hebben beschadigd.

Hoe is het landschap voor labels veranderd met de verspreiding van nieuwe technologieën zoals het internet, smartphones, sociale media en streaming? In zijn eerste interview met Rich TVX benadrukte de beroemde Zweedse Superstar DJ StoneBridge zijn observatie van de verschuiving van verkoop naar streaming al in 2014. Hij benadrukte dat deze verschuiving invloed had op de strategische richting van zijn label, dat meer afgestemd werd op deze opkomende platforms. Gezien deze context, wat zijn de significante impacten die deze technologieën op de muziekindustrie hebben gehad, met name in termen van labeloperaties en de algehele dynamiek van de industrie?

Gianfranco Bortolotti: Ik heb altijd waardering en bewondering gehad voor StoneBridge en dat heb ik nog steeds, maar zijn aanbod in verhouding tot het onze is 20 jaar te laat. Technologie en vooral de geest van de zeer weinige IT-ingenieurs die destijds in Italië zijn opgeleid, gefrustreerd door politieke beslissingen van Italiaanse socialisten en industriële beslissingen van industriëlen zoals De Benedetti (hij was de leider bij Olivetti, de trots van Italië van het “tweede economische wonder”), waren gedaan. Ze hadden geen dromen, noch hoop anders dan het programmeren van industriële machines, leerbewerkers, snijders en soortgelijke gereedschappen. De IT-onderneming die de explosie van Silicon Valley op dat moment markeerde, was dood voordat ze zelfs maar was geboren. Zo kwam ons Musicgel-platform tot stilstand. Het verkocht in streaming (via de telefoon) en met downloads van mp3's op 128K voor 0,99 dollar in 1996, 5 jaar vóór iTunes (met alle respect voor Steve Jobs) en natuurlijk respecteer ik StoneBridge. Zoals ik al heb uitgelegd, heeft het scenario zich precies gematerialiseerd zoals mijn visie van die tijd, meer dan 20 jaar geleden.

Breaking News Alert

Hoe zouden de overheid en IFPI op deze uitdagingen moeten reageren?

Gianfranco Bortolotti: Overheden en IFPI zullen altijd te laat zijn vergeleken met de enorme stappen die Technologie elke dag zet. Ze zijn politiek, voor zover ik weet, door mijn ervaring in Italië met de politieke organisatie in de muziekindustrie, waren de meeste mensen daarin niet echt actieve ondernemers. Ik zou zeggen dat ze zakenlieden zijn die zich uit het complexe en competitieve spel hebben teruggetrokken en ze hebben geprobeerd de politieke arena te betreden om een toekomst en dikke winsten te heruitvinden. Aan de andere kant kunnen degenen die elke dag vechten op de crisis reageren, dus uw vraag was niet goed geformuleerd, het zou moeten zijn: Kunnen overheden en IFPI, die de platenindustrie vertegenwoordigen, de dramatische daling van royalty's stoppen en de waarde van de digitale royalty's herstellen tot de hoogtijdagen van de jaren '90? Mijn antwoord is NEE. Zoals gebruikelijk zal de markt zichzelf reguleren, niet alleen als gevolg van regels en de autoritaire juridische en gouvernementele benadering die daarmee gepaard gaat, maar ook in termen van strategie en technologie. Maar robots zullen de dansen in de clubs doen. Wat mij betreft, verwacht ik een emotieloze toekomst, zonder muziek, verboden zoals andere emotionele afleidingen door een hegemonische en op elites gebaseerde wereldregering, leidend tot stille steden, beschermd door enorme muren. Woestijn buiten en, zoals aan het begin van de tijd, alleen het geluid van drums en wild geschreeuw.

In een recent interview met Rich TVX uitte de Britse songwriter Mike Stock zijn bezorgdheid dat zonder het aanpassen van het huidige businessmodel van de muziekindustrie, de muziekkeuze zal afnemen en het sterk geformatteerd zal worden voor Spotify en streaming. Bent u het eens met zijn beoordeling?

Gianfranco Bortolotti: Ik ben het helemaal eens met Mike, maar ik ben zeker van wat ik hierboven heb geschreven. De markt zal een manier vinden om rijkdom te herverdelen naar producenten. Uiteindelijk creëren succesvolle nummers de voorwaarden voor artiesten om te groeien en live te gaan. Zonder succesvolle nummers (en geld om te investeren is nodig om de professionele productie en de vaardigheden van degenen die dit werk willen doen te verbeteren), zal het aantal artiesten geleidelijk afnemen, zal de artistieke productie steeds saaier worden en zal de gemiddelde kwaliteit kelderen. Aan de andere kant, in… “compressiepunten”, groeit de creativiteit meestal. We zullen zien of het platformmonopolie, de managementoligarchie zal winnen of dat de gedeelde middelen van producenten zal zegevieren.

Naarmate kunstmatige intelligentie (AI) snel vordert, investeren technologiegiganten zoals Google, Microsoft, Apple, Amazon en anderen zwaar in AI-gestuurde muziekcompositie. Hoe significant denk je dat kunstmatige intelligentie de toekomst van muziek zal vormgeven?

Gianfranco Bortolotti: Kunstmatige intelligentie zal de toekomst vormgeven. Wat bij me opkomt is Skynet in Terminator. Daarom een toekomst zonder muziek. Een oorlog die de mensheid heeft gewonnen over machines, maar ook een wereld zonder geheugen, en zonder muziek, om ons te redden van de pijn van een verleden dat vergeten moet worden. Echter, naar mijn mening zal AI op korte termijn de toekomst van productie en muziek hervormen, ook hoe muziek wordt geproduceerd, zoals velen al haastig hebben aangekondigd. Ik zie AI aan het werk om de artistieke en economische middelen te helpen vinden, maar ook alle professionele profielen van deze business, om de meest geschikte aanpak voor promotie te tonen, om markten of waardecreatie en de populariteit van artiesten, DJ's of rappers te identificeren. Ik zie kunstmatige intelligentie als een “klein ik”, met alle nodige vaardigheden om het juiste en op maat gemaakte advies te geven aan elke individuele artiest, promotor of A&R; kortom een virtuele gids, misschien op een dag zelfs een spirituele gids van elk professioneel profiel in deze sector.

Breaking News Alert

Hoe zie je de toekomst van de wereldwijde muziekindustrie en wat zijn de belangrijkste factoren die de groei en ontwikkeling ervan zullen vormgeven, gebaseerd op jouw inzichten?

Gianfranco Bortolotti: Zeker, zoals het altijd is geweest, technologie, marketing in zijn verschillende vormen, van de inhoudsanalyse tot nieuwe slimme botvormen, de creatie van een enorm en steeds veeleisender publiek, gedeeld en goed gesegmenteerd, natuurlijk de obsessieve zoektocht naar “precogs”, die trends kunnen identificeren voor bots of talenten die geen enkele andere bot ooit zal kunnen identificeren. Geïnspireerd door de film “Minority Report”, zal de Precog de nieuwe platenjongen zijn, bedekt met goud, de Matrix-orakel, die in staat is om de meest geschikte strategie te identificeren. Het zal geen Afro-Amerikaanse vrouw van 60 zijn die dit interpreteert, het zal een mestizo van in de 20 zijn met IT- en marketingvaardigheden. Dit is mijn visie op de nabije toekomst, die al is begonnen en die niet lang zal duren, getroffen door de technologische evolutie.

Wanneer je reflecteert op je Media Records-materiaal, blijft het opvallend fris en relevant, zelfs vandaag de dag. Was je je bewust van de progressieve en vooruitstrevende aard van je muziek in die tijd?

Gianfranco Bortolotti: Ik zou zeggen van wel. We waren ons er perfect van bewust dat we een wereldtrend hadden gecreëerd, niet alleen in termen van muziekgenres die we continu lanceerden, maar ook voor alles wat te maken had met de manier waarop deze trends werden gecreëerd. Promotie strategieën, de creatie van een Media Center met 16 opnamestudio's op dezelfde plek plus nog eens 4 in Londen om interessante zangers en producenten te bedienen. De voortdurende technologische evolutie heeft ons enorm geholpen, we waren de eersten ter wereld die Mix-It creëerden, een applicatie om mp3's te mixen, we waren de eersten die platen promootten op de radio's met behulp van de fax; ik herinner me dat ik zelfs een boete kreeg van de grootste Italiaanse provider voor “digitaal gebruik van analoge lijnen”, toen ik mijn eerste fax installeerde. We waren de eersten die mp3's gebruikten om platen wereldwijd te promoten en logistieke ingenieurs om de blootstelling van onze producten te verbeteren en zelfs de indeling van onze kantoren en studio's die in totaal 2.000 vierkante meter waren. We waren in de jaren '80 en begin jaren '90. Zoals ik al zei, we bereikten “Musicgel, Liquid Music 4 Liquid Culture”, en zelfs een legende, de overleden Prof. Zygmunt Bauman toonde interesse. Dus, JA. We wisten, we waren ons ervan bewust dat we geschiedenis aan het schrijven waren.

In de afgelopen drie decennia, welke opmerkelijke transformaties heb je waargenomen binnen het domein van elektronische dansmuziek, gezien de evolutie en voortgang ervan?

Gianfranco Bortolotti: Het wordt hoog tijd voor een echte evolutie; we hebben te veel evoluties gehad. Na housemuziek en techno/trance was het grote evenement dat eindelijk het Amerikaanse continent veroverde EDM. Maar nu komt er een einde aan EDM. Ik verwacht minder krachtige fenomenen, maar meer in aantal, zoals Nu Disco, Nu Funky, Slow Style, uiteraard veel soorten minimal techno, deep house, heel veel bewegingen, een paar stromingen, geen grote trend zoals house, techno, trance en EDM big room. Ironisch genoeg hebben grote wereldwijde deelplatforms, het internet in het algemeen, ons verder verdeeld in plaats van ons samen te brengen, en ik heb het niet alleen over muziek. De rol van taal, cultuur en de geopolitieke situatie in elk gebied is naar voren gekomen in deze enorme oceaan van informatie en dat heeft geleid tot lokale taalgeneres, zoals rap, hoewel wereldwijd gedeeld. De grootste wereldwijde trend op dit moment is dit, millennials en generatie Z die zich richten op rap, elk in hun eigen taal met eindeloze soorten stijlen, elk werkend in hun moedertaalgebied, behalve voor de muziek uit het VK en de VS die zoals gewoonlijk domineert. Nieuwe artiesten vervangen oude artiesten, hoewel deze niet zo oud zijn. Als een artiest een stap terug is in deze nieuwe generaties, is het risico om oud, verouderd te zijn, geen belanghebbende van actuele boodschappen in lijn met de levensstijl van mobiele verslaafden, YouTube-verslaafden, jongeren tussen de 10 en 25 jaar. In Italië - maar ik denk dat dit ook geldt voor alle Europese landen - helpt dit zelfs de sociale integratie tussen Italianen, Afrikanen en de nieuwe generaties met ouders uit de voormalige Sovjetunie. De politiek probeert de controle te grijpen, maar deze nieuwe jongeren zijn levendig, goed geïnformeerd, vaak onvoorspelbaar, ze zijn aan niets gehecht, ze maken deel uit van de vloeibare generatie, ze denken niet na over hun directe toekomst, ze leven de dag, berustend. Ze zullen binnenkort de leiders zijn van de nieuwe samenleving die in oorlog is met machines en ze zullen gevaarlijk boos zijn, omdat ze niet hebben geprofiteerd van de rijkdom van de vorige generatie, ze zullen dappere en moedige krijgers zijn en ze zullen ons redden. Ze zullen de wereld redden, althans een deel ervan en zijn muziek.
Breaking News Alert

Met Media Records dat een uitgebreid en divers catalogus van nummers en artiesten wereldwijd bezit, hoe bepaal je welke artiesten je wilt uitbrengen en aan welke criteria moeten ze voldoen om jouw goedkeuring te krijgen? Zijn er verder specifieke genres die je nooit zou overwegen om uit te brengen onder het label van Media Records?

Gianfranco Bortolotti: Het is een heel eenvoudig en kort antwoord: ik ben een Precog. Ahahahahaa. Ik kan produceren en waarschijnlijk succes behalen in elk genre dat ik benader. Natuurlijk moet het een natuurlijke benadering zijn. Niet geforceerd. Onlangs, met mijn comeback in de muziekindustrie, verwachtten absoluut alle producers, DJ's, de industrieën, maar ook haters dat ik techno of trance of housemuziek zou produceren. In plaats daarvan ontdekte ik dit jonge rap talent, besloot ik hem te produceren, zijn manager te zijn, hem te helpen groeien in de nieuwe nationale trend, maar ook, ondanks de taalbarrières, in de nieuwe internationale trend. In 20 maanden hebben we 12 gouden en platina platen behaald. Dit zijn niet de gouden en platina platen van de jaren '90, maar zonder de organisatie van de oude Media Records in de jaren '90, is dit het bewijs dat ik elk ander muziekgenre kan produceren, laten groeien of ontwikkelen. Hoe? Ik weet het niet. Dit is iets wat ik van binnen heb, gegroeid uit de honger naar nieuwe muziek van mijn moeder sinds ik een kind was, en dat ik heb verfijnd in 30 jaar ervaring en expertise.

Gedurende je illustere carrière, waarbij je samenwerkte met tal van artiesten zoals 49ers en Gigi D'Agostino, is er een bepaalde artiest die een speciale plaats in je hart heeft en het meest opvalt? Zo ja, kun je de redenen achter hun opmerkelijke impact of betekenis delen?

Gianfranco Bortolotti: Zeker drie, maar ik ben ook verliefd op mijn beste labels die ik hoop opnieuw te lanceren. Cappella en zijn indrukwekkende verhaal van opeenvolgende wereldwijde succesnummers. Dit heeft me rijk en beroemd gemaakt (in deze industrie natuurlijk). Gigi D'Agostino heeft nog steeds een onderscheidend geluid en een tijdloze aura; we hebben zoveel gedeeld. Een geweldige vriend voor een geweldige professionele relatie.
Mauro Picotto is helaas verloren in zijn ego, maar hij heeft bijgedragen om ons het meest beroemde trance-label ter wereld te maken.

Hoe betrokken ben je tegenwoordig bij je artiesten?

Gianfranco Bortolotti: Ik probeer altijd een diepe, intense en vooral eerlijke relatie te creëren. Ik bied ze mijn expertise, mijn vaardigheden, mijn talent, maar ik dwing niets af. Ik laat ze ontdekken hoe behulpzaam ik voor hen kan zijn. Ik laat ze dichterbij komen, ik gedraag me als een vader, precies zoals ik doe met mijn kinderen, ik maak me zorgen dat ze zich niet dom gedragen, dat ze geen gevaarlijke wegen inslaan, ik geef ze advies over gewone zaken, ik ben volledig beschikbaar voor hen om aan al hun professionele behoeften te voldoen en in sommige gevallen ook aan persoonlijke behoeften. Gewoonlijk komt de rest vanzelf, het is langdurig en winstgevend.

Wat luister je graag in je eigen tijd?

Gianfranco Bortolotti: Wanneer ik rijd, luister ik naar techno. Wanneer ik liefde maak, luister ik graag naar Maria Callas. Tijdens de lunch? Italiaanse rap. Met drankjes voor het diner en tijdens het diner, de Opera. In clubs dans ik op housemuziek. Ik heb echter niets tegen andere muziekgenres.

In de huidige muziekindustrie, hoe zou je de essentie van leiderschap definiëren? Zie je jouw rol meer als een visionaire strateeg die zich richt op het grote geheel, of ben je actief betrokken als een hands-on muziekmanager?

Gianfranco Bortolotti: Naar mijn mening is leiderschap tegenwoordig de maatstaf voor succes op drie verschillende gebieden. 1) Artistieke keuzes, hoe en in welke mate muziekgenres en hun artiesten groeien. 2) Het vermogen om gelijke tred te houden met technologie (beheer van bots, kunstmatige intelligentie en nanotechnologieën toegepast op apparaten met een significante impact op de toegang tot muziek, zoals bubbles). 3) Snelle aanpassing aan plotselinge veranderingen op punt 1 en punt 2 (ik zou het psycho-marketing 5.0 noemen). Wat betreft het tweede deel van uw vraag, ik kan beide rollen spelen. Aan de ene kant inspireer ik mijn ingenieurs om een strategisch platform te ontwikkelen dat aansluit bij de behoeften van de nabije toekomst in productie, distributie en royalty-inkomsten voor producenten en auteurs; aan de andere kant benut ik mijn vaardigheden op wereldniveau om waarde te creëren voor nieuwe opkomende artiesten, of het nu DJ's, rappers zijn, en waarom niet, youtubers, bands of zangers.

In de wereld van entertainment, waar ideeën aanzienlijke waarde hebben, welke kwaliteit denkt u dat belangrijker is voor muziekexecutives: discipline of creativiteit?

Gianfranco Bortolotti: Voor mij is creativiteit het resultaat van een obsessieve discipline, vermenigvuldigd met een obsessieve focus. Dit soort “training”, zoals Chinese wijzen zouden zeggen, maar ook Boeddha in Zuidoost-Azië, Krishanmurty in India, maar ook recentelijk, zoals bevestigd door de wetenschap van Chermiobinsky, Varela, Goleman of Claxton, vergroot de kansen in onze geest om micro-signalen om ons heen waar te nemen, of zelfs gebeurtenissen een paar seconden van tevoren te voorzien of de nuances van dingen te begrijpen die onze ogen of oren eerder niet waarhadden (denk aan de houding van ouders die een huiselijk ongeluk van hun kinderen voorkomen, ze worden super-mama's of super-papa's genoemd, er zijn eindeloze voorbeelden op YouTube). De hoogste discipline, niet als doel, maar als middel om vooroordelen, lasten, twijfels, angst kwijt te raken. De iconen van de Hongkongse cinema kunnen hier helpen; als ik mezelf kan kwijtraken (d.w.z. mijn eigen denken, mijn bewuste geest, de vorm van mijn geest voorkomen), kan ik elk evenement dat uit mezelf voortkomt voorkomen, ik kan mijn vijand anticiperen, ik kan vliegen, omdat ik me niet bewust ben dat ik dat niet kan, ik kan de tijd vergroten, me in de tijd bewegen zoals ik wil, ik kan uit mijn eigen lichaam komen. Dit zijn geen new age onderwerpen, of onderwerpen van sci-fi regisseurs, het is een uitnodiging om ons te ontdoen van het idee van onze positie als managers in deze industrie, vooral succesvolle managers, dit genereert een opgeblazen ego, vooringenomenheid, domheid of blindheid, of beter gezegd, we worden behendig voor daadwerkelijk talent dat de nieuwe Michael Jackson van de toekomst zou kunnen zijn.
Breaking News Alert

Gezien de albumtitel van Cappella “War in Heaven”, beschouw je jezelf als een religieus persoon?

Gianfranco Bortolotti: Ik ben religieus in termen van houding, maar niet in de heilige betekenis van de term, noch katholiek noch van enige andere geloofsrichting. Ik ben agnostisch. Dit is mijn religieuze houding. Er zijn 2 belangrijke versies hiervoor: – Cicero koppelde deze term aan de notie van opnieuw lezen of herzien. Als gevolg van twijfels lezen of herzien we ons leven en onze ervaringen uren en uren, duizend keer. In deze zin breng ik uren en uren 's nachts door met nadenken over mijn twijfels, ook wanneer ik rijd, of zonnebaden, om de definitie van een probleem en de relevante oplossing te vinden. – Lucretius had een andere versie, meer vergelijkbaar met wat ik al heb gezegd over de obsessieve herhaling. Lucretius verwijst naar banden die ons verbinden met bepaalde repetitieve menselijke praktijken (hij had het over gebeden en rituelen) die ons vrij maken: letterlijk het idee om onszelf kwijt te raken. Specifiek was de titel van het album van Cappella bedoeld om een verwarrende toestand uit te drukken, de onzekerheid die heerst wanneer we vastzitten in een situatie waar we niet uit kunnen komen. Of het nu liefde, werk of persoonlijk is. We kunnen deze situatie pas ontvluchten wanneer we ons realiseren wie we zijn en wat we met ons leven willen doen zonder te aarzelen en “tijd” te verspillen, het enige goddelijke geschenk van het leven zoals we dat kennen.

Wat zijn uw gevoelens over de huidige toestand van de wereld en de heersende conflicten die we in deze tijden ervaren?

Gianfranco Bortolotti: Enkele jaren na de lancering van de eerste atoombom begon de wereld – en nog steeds doet de wereld van de politiek en lobby's dat – te wijzen op het nucleaire gevaar. De Noord-Koreaanse leider heeft opnieuw gedreigd de onderhandelingen over denuclearisatie op te schorten, Iran dreigt Israël uit te wissen terwijl het spreekt over een preventieve aanval, met alle opties open, inclusief nucleaire opties. Ondertussen drukt Turkije door met moordpartijen. De Chinezen blijven boeddhisten vervolgen, Arabische fanatici doden christenen, en dictators blijven hulpbronnen vernietigen, wat leidt tot honger. Conclusie: we leven in een vreselijke wereld. Maar de geschiedenis leert ons dat de wereld verbetert, langzaam natuurlijk, maar de dingen worden beter dan enkele decennia geleden. Laten we niet vergeten dat 37 miljoen mensen zijn gestorven in de Eerste Wereldoorlog, ziekten op basis van armoede zijn goed voor 65 miljoen en, bovenop dat, 20 miljoen oorlogswonden! Tijdens de Tweede Wereldoorlog, 40 miljoen alleen al in Europa, en nog eens 15 miljoen in de Stille Oceaan en nog steeds sterven vandaag de dag kinderen aan ernstige en overdraagbare degeneratieve ziekten die hun vaders tijdens de oorlog hebben opgelopen. Wat kan ik nog meer zeggen? Ik voel hiervoor, maar dit is de menselijke natuur, als we het opleidingsniveau in de wereld niet verhogen (de nummer 1 uitdaging, naar mijn mening) en als de rijkdom niet uit de handen van oligarchieën wordt gehaald (uitdaging nummer 2) en als we de orthodoxieën die deze conflicten aanwakkeren niet verslaan, zullen we hier nooit uitkomen. Maar we reizen langzaam in de juiste richting.

Wat voor waardevol advies zou u geven aan aspirant-muzikanten, DJ's en producenten die begeleiding zoeken om hun vaardigheden te verbeteren en hun muzikale ambities na te streven?

Gianfranco Bortolotti: Jongens, kom op mijn platform dat binnenkort online komt en volg het advies van onze AMI (Advance Music Interface). De geïntegreerde kunstmatige intelligentie, in de gedaante van een mooie jonge en lieve Japanner uit Roppongi die ik persoonlijk opleid. Laat haar uw gids zijn in de zeer complexe wereld van de muziekindustrie en… succesvol zijn.
Breaking News Alert

Kunt u specifieke nieuwe releases aanbevelen waarvan u denkt dat ze het waard zijn om te bekijken?

Gianfranco Bortolotti: We hebben veel releases. Ik volg de groei van duizenden DJ's, producers en artiesten. We hebben een landing label voor iedereen en dit zal de basis zijn van onze online academie. Media record sevo zal een onafhankelijke wereld zijn, met zijn eigen radiokanalen, tv-programma's, hitlijsten en nieuws en vooral tutors, een scout cloud, diensten en alles wat kan bijdragen om elke beginner te transformeren in de volgende Ed Sheeran of Dua Lipa, in de volgende Carl Cox of Jay Z.

Wat staat er nog meer op de planning?

Gianfranco Bortolotti: Allereerst heb ik uitgelegd hoe ik dit kunstmatige intelligentie-gedreven platform bouw, natuurlijk met de bijdrage van mijn ingenieurs. Op een dag is dit platform bedoeld als een onafhankelijke markt, een ruimte voor meerdere activiteiten voor jonge professionals, maar ook voor hun fans. Tot nu toe dekt het dance- en rapmuziek, maar ik sluit niet uit dat het op een dag zal groeien en andere genres zal produceren en distribueren. We ontwikkelen gespecialiseerde radiokanalen, gespecialiseerde tv-kanalen, maar bovenal proberen we 100 modulaire, onderling verbonden, verwisselbare studio's te bouwen (ontworpen door mij in lijn met een model dat ik al heb ontworpen; architectuur en design is wat ik heb gedaan in de 12 jaar dat ik weg was van de muziek), en foto-, video-, grafische studio's, in één mediacentrum dat we Media Town zullen noemen (zoals Media Records in de jaren '90, maar uiteraard in perfecte 4.0 stijl). Ik weet dat dit ambitieuze projecten zijn, maar ik hoop ze relatief snel te kunnen implementeren zodat ik gelukkig kan met pensioen gaan, omdat ik zoveel mogelijk jonge mensen over de hele wereld nieuwe kansen heb gegeven.

Met uw indrukwekkende staat van dienst in het werken aan opmerkelijke platen en het voortdurend verleggen van de grenzen van uw geluid, evenals het behalen van enorme commerciële successen en het opbouwen van invloedrijke acts en merken, welke resterende doelen of ambities heeft u nog in gedachten die u wilt bereiken?

Gianfranco Bortolotti: Wanneer ik bereik wat ik eerder zei, zal ik me tevreden, vredig en eindelijk in staat voelen om elke ondankbare actie die ik heb moeten verdragen in mijn lange carrière te vergeven. Bedankt voor deze kans. Ik hoop dat ik niet saai was.

Geachte heer Bortolotti, we waarderen oprecht de kans om u te interviewen. Dank u.

De bovenstaande tekst is een herziene en verbeterde transcriptie van een interview met Gianfranco Bortolotti. Bijgewerkt.

Ethicoin: Een Paradigmaverschuiving in Gedecentraliseerde Digitale Valuta voor Iedereen

BREAKING